SAADET AŞKTA DEĞİL

 

Başta Hürriyet gazetesi olmak üzere bir çok dergi ve gazeteler kendisiyle röportajlar yapmış… Zaman zaman “Cher Monsieur Müren” diye hitap ediyor bana…Dedikoduda çıkan yazımı okumuş olmalı… Israrla “ Saadet’in manası üzerinde duruyor. Bu hususta bazı öğütleri bulunduğu kanaatinde… Şimdiye kadar 3000-4000 kadar roman okumuş. Her romandan bir fikir edinse, kendisine ait olamayan 4000 fikri var, demektir.

Ve bu karışık, müphem satırlar arasında bir sual yakalıyorum:

“Fakat siz, her insan gibi, kendi kendiniz için sevmiş veya sevilmiş olmak istiyorsunuz değil mi?”

Ona ne şüphe ! En basit insanın bile aşk şuuru budur. Ama saadeti, yalnız aşkta aramak da biraz tuhaf değil mi? Birçok beşeri meseleler vardır ki, aşkta mesut olan insanı dahi bedbaht eder. Çoluk-çocuğa karışmış olan ve bir hayli dünyalığı bulunan Tolstoy’un firar teşebbüsü, her cephesiyle “mesut bir dünya bulmak” ümidinden geliyordu. Demek ki Tolstoy gibi bir insanı mesut etmek kolay değil….

Lizian Blaustein belli ki karanlık bir dünyanın ortasında… İnci gibi bir el yazısının majüskül harflerle yazılmış bir “YAPAYALNIZIM” kelimesi, adeta sahibesi adına gözyaşları döküyor.

Yirminci asrın ruh adamları bütün meseleleri bir kenara atmışlar, insanlığın yalnızlık dıramıyla harp halindeler…. Bu kız okuyucum şükretmeli ki, yapayalnız kalmışların arasında yalnız değil…..

Necati Cumalı’ nın dediği gibi:

“Bir günümüz daha geçti

Uzadı gitti

Kavgamız gürültümüz

Yine boynum büküldü

Kollarım yanıma düştü

Kaldım evlerde yalnız…”

Üzülmemek gerek… İnsanın ezeli ve ebedi kaderidir, yalnızlık.